İkinci fragmanı izlerken ilk fragmandan kalan o sıkıntı hissi iyice büyüdü açıkçası. Yusuf'un kuyuya atılması meselesi dizinin bu sezonki en sert hamlelerinden biri bence, çünkü Gönül Dağı genelde acıyı yumuşatarak, araya bir türkü, bir Hamdiye nenenin sözü koyarak verirdi. Burada öyle bir yumuşatma yok, çocuğun çaresizliği olduğu gibi ekrana geliyor. Fragmanda Cemile'nin yüzündeki o ifade var ya, önceden hissettiği kötülüğün gerçekleşmiş olmasının ağırlığı, onu izlemek bile yetiyor insana. Bir anne sezgisi diyoruz ama burada sezgi gerçeğe dönüşmüş, kadın resmen kendi korkusunun içine düşmüş durumda. Aslı tarafı ise tam bir kaos; kızın yaptıklarıyla ortalığı birbirine katması bir yana, artık işin ucunun küçük bir çocuğa dokunması olayı bambaşka bir yere taşıdı. İzleyici yorumlarında "ne Aslı'ymış" diye isyan edenleri çok iyi anlıyorum, karakter artık tehlikeli bir çizgiye geçti. Kenan ve DNA testi sonucu hattı da fragmanda belirgin biçimde hissediliyordu; adamın yıllardır aradığı cevabın elinde olması, Çağla ile kurulacak bağın eşiğinde durması güzel ama Mete ile yaşananların hukuki tarafı hâlâ havada. Bir yandan da Müjde'nin Yağmur ile Ömer arasındaki yakınlığı fark etmesi var ki bu, fragmanın tek nefes aldıran kısmıydı. Dizinin dengesi hep böyle kurulur zaten, bir yanda yürek yakan bir çocuk hikâyesi, diğer yanda köy odasında kopan kahkaha. Yalnız bu hafta terazinin acı tarafı epey ağır basıyor gibi duruyor.
Tahminime gelirsek, Yusuf'a kalıcı bir zarar geleceğini sanmıyorum, dizi o sınırı aşmaz diye düşünüyorum; ama çocuğun bulunma süreci bölümün büyük kısmını yiyecek ve muhtemelen son on dakikada Taner ya da Ramazan tarafından çıkarılacak. Belki de kimsenin beklemediği biri, mesela köyün içinden sıradan bir karakter denk gelir, dizinin sevdiği bir çözüm yolu bu. Asıl merak ettiğim Cemile'nin bundan sonra Aslı'ya nasıl davranacağı; o kadının sabrı artık bitmiştir bence ve ilk kez gerçekten öfkeli bir Cemile göreceğiz gibi duruyor. Aslı'nın hesap vereceği bir sahne şart, yoksa izleyicinin biriken öfkesi boşa çıkar. Kenan cephesinde ise babalık gerçeğinin açıklanması ertelenebilir, çünkü senaryo bu kozu kolay kolay harcamaz; Çağla'nın öğrenme anı muhtemelen sezon finaline saklanıyor. Hapishane meselesinin de bir anlaşma ya da şikâyetin geri çekilmesiyle çözüleceğini düşünüyorum. Ömer ile Yağmur için ise Müjde'nin dedikoducu doğası tam bir kabus, kız o sırrı iki gün bile taşıyamaz, Dilek'e anlatır ve köyde yangın çıkar. Ali ile Zehra'nın son bölümlerde geri planda kalmasına ben de sitem edenlerdenim açıkçası, dizinin ruhu biraz da onların mizahıydı, umarım bu bölümde hak ettikleri yeri bulurlar. Müzik konusunda da izleyicinin haklı bir beklentisi var, özellikle kuyu sahnelerinde doğru parçanın kullanılması duyguyu iki katına çıkarır. Kısaca bu haftanın bölümü ağır olacak, hazırlıklı oturun ekran başına. Umarım final sahnesinde o küçük elin tutulduğunu görürüz de hepimiz derin bir nefes alırız.
Bölüm Yorumu
Gönül Dağıİkinci fragmanı izlerken ilk fragmandan kalan o sıkıntı hissi iyice büyüdü açıkçası. Yusuf'un kuyuya atılması meselesi dizinin bu sezonki en sert hamlelerinden biri bence, çünkü Gönül Dağı genelde acıyı yumuşatarak, araya bir türkü, bir Hamdiye nenenin sözü koyarak verirdi. Burada öyle bir yumuşatma yok, çocuğun çaresizliği olduğu gibi ekrana geliyor. Fragmanda Cemile'nin yüzündeki o ifade var ya, önceden hissettiği kötülüğün gerçekleşmiş olmasının ağırlığı, onu izlemek bile yetiyor insana. Bir anne sezgisi diyoruz ama burada sezgi gerçeğe dönüşmüş, kadın resmen kendi korkusunun içine düşmüş durumda. Aslı tarafı ise tam bir kaos; kızın yaptıklarıyla ortalığı birbirine katması bir yana, artık işin ucunun küçük bir çocuğa dokunması olayı bambaşka bir yere taşıdı. İzleyici yorumlarında "ne Aslı'ymış" diye isyan edenleri çok iyi anlıyorum, karakter artık tehlikeli bir çizgiye geçti. Kenan ve DNA testi sonucu hattı da fragmanda belirgin biçimde hissediliyordu; adamın yıllardır aradığı cevabın elinde olması, Çağla ile kurulacak bağın eşiğinde durması güzel ama Mete ile yaşananların hukuki tarafı hâlâ havada. Bir yandan da Müjde'nin Yağmur ile Ömer arasındaki yakınlığı fark etmesi var ki bu, fragmanın tek nefes aldıran kısmıydı. Dizinin dengesi hep böyle kurulur zaten, bir yanda yürek yakan bir çocuk hikâyesi, diğer yanda köy odasında kopan kahkaha. Yalnız bu hafta terazinin acı tarafı epey ağır basıyor gibi duruyor.
Tahminime gelirsek, Yusuf'a kalıcı bir zarar geleceğini sanmıyorum, dizi o sınırı aşmaz diye düşünüyorum; ama çocuğun bulunma süreci bölümün büyük kısmını yiyecek ve muhtemelen son on dakikada Taner ya da Ramazan tarafından çıkarılacak. Belki de kimsenin beklemediği biri, mesela köyün içinden sıradan bir karakter denk gelir, dizinin sevdiği bir çözüm yolu bu. Asıl merak ettiğim Cemile'nin bundan sonra Aslı'ya nasıl davranacağı; o kadının sabrı artık bitmiştir bence ve ilk kez gerçekten öfkeli bir Cemile göreceğiz gibi duruyor. Aslı'nın hesap vereceği bir sahne şart, yoksa izleyicinin biriken öfkesi boşa çıkar. Kenan cephesinde ise babalık gerçeğinin açıklanması ertelenebilir, çünkü senaryo bu kozu kolay kolay harcamaz; Çağla'nın öğrenme anı muhtemelen sezon finaline saklanıyor. Hapishane meselesinin de bir anlaşma ya da şikâyetin geri çekilmesiyle çözüleceğini düşünüyorum. Ömer ile Yağmur için ise Müjde'nin dedikoducu doğası tam bir kabus, kız o sırrı iki gün bile taşıyamaz, Dilek'e anlatır ve köyde yangın çıkar. Ali ile Zehra'nın son bölümlerde geri planda kalmasına ben de sitem edenlerdenim açıkçası, dizinin ruhu biraz da onların mizahıydı, umarım bu bölümde hak ettikleri yeri bulurlar. Müzik konusunda da izleyicinin haklı bir beklentisi var, özellikle kuyu sahnelerinde doğru parçanın kullanılması duyguyu iki katına çıkarır. Kısaca bu haftanın bölümü ağır olacak, hazırlıklı oturun ekran başına. Umarım final sahnesinde o küçük elin tutulduğunu görürüz de hepimiz derin bir nefes alırız.