İkinci fragman, ilk fragmanın bıraktığı yerden devam ediyor ama bu kez tonu biraz daha ağırlaşmış gibi geldi bana. Açılışta Aslı ile Can'ın o bildik atışmasıyla karşılaşıyoruz; ikisi de birbirine laf yetiştirmekten geri durmuyor ama aradaki elektrik o kadar belli ki, kavga ediyorlar derken aslında birbirini kolluyorlar. Fragmanın on üçüncü saniyesindeki o kısa kare bile bu çiftin neden bu kadar sevildiğini anlatıyor; iki kişinin aynı karede durup hiçbir şey söylememesi de bir sahne olabiliyormuş. Yasemin tarafında ise işler pek iyi görünmüyor. Sinan'la yaşananların onu iyice yorduğu, o gözü yaşlı halinden anlaşılıyor ve Aslı'nın ona sarılıp "kardeşimsin diye sarılıyorum, yoksa aşk için ağlamak bana hâlâ saçma geliyor" demesi bu dizinin kalbini özetleyen replik olmuş. Hem şakaya vuruyor hem de Aslı'nın aşka dair duvarlarının ne kadar yüksek olduğunu hatırlatıyor bize. Bir de Nergis ile Sezai var; sadece iki saniyelik bir görüntüyle bile fragmanın en tatlı anını çalıyorlar, ortadaki yaş grubunun hikâyesinin bu kadar sevilmesi tesadüf değil. Babaannenin Sinan'a dair o net duruşu da fragmanda hissediliyor, ailenin içinde kimin nerede durduğunu en iyi o okuyor. Genel olarak fragman, komedi ile duygusalı yan yana koymayı başaran, ev içi kalabalığını sıcak tutan bir bölüm vaat ediyor.
Bana kalırsa bu bölümde Sinan meselesi bir şekilde patlak verecek, çünkü fragmandaki gerginlik tek bir tartışmayla geçecek gibi durmuyor. Sınır koymayı bilmeyen bir adamın ilişkiye getirdiği yük, Yasemin'i bir karar noktasına sürükleyecek ve muhtemelen bu kararı ailenin baskısıyla değil, kendi kırılma anıyla verecek. Ben açıkçası Yasemin için daha düzgün, daha net bir adamın yazılmasını isteyenlerden yanayım; bu kızın hikâyesi sürekli gözyaşı üzerinden yürümesin. Aslı ile Can cephesinde ise klasik "birbirine laf söyleyen iki inatçı" yolunun daha uzun süre devam edeceğini düşünüyorum, ama bölüm sonuna doğru ikisini zorunlu şekilde aynı odada bırakacak küçük bir kriz çıkarsa şaşırmam. O didişmelerin arasına sıkışan bir sessizlik anı bütün bölümü taşıyabilir.Nergis ve Sezai hattında da yeni bir engel görebiliriz; bu tür dizilerde olgun çiftin önüne genelde ya bir eski dost ya bir çocukların itirazı konur. Babaannenin ise yine en doğru cümleyi en yanlış zamanda söyleyip ortamı karıştıracağına eminim, ki dizinin tadı biraz da bu. İzleyici tarafındaki en çok duyduğum istek her akşam yayın olması; bunu anlıyorum, çünkü gerçekten akşam çayı eşliğinde izlenecek, insanı yormayan bir aile dizisi oldu. Umarım kanal da sabırlı olur, çünkü bu tür hikâyeler ancak seyirci karakterlerle kaynaştıkça açılıyor. Üçüncü bölüm, hem çiftleri yerine oturtacak hem de asıl çatışmayı masaya koyacak bir eşik gibi görünüyor. Bakalım Sinan meselesi bu bölümde kapanacak mı, yoksa daha uzun bir yol mu bizi bekliyor.
Bölüm Yorumu
Evlilik Güzeldirİkinci fragman, ilk fragmanın bıraktığı yerden devam ediyor ama bu kez tonu biraz daha ağırlaşmış gibi geldi bana. Açılışta Aslı ile Can'ın o bildik atışmasıyla karşılaşıyoruz; ikisi de birbirine laf yetiştirmekten geri durmuyor ama aradaki elektrik o kadar belli ki, kavga ediyorlar derken aslında birbirini kolluyorlar. Fragmanın on üçüncü saniyesindeki o kısa kare bile bu çiftin neden bu kadar sevildiğini anlatıyor; iki kişinin aynı karede durup hiçbir şey söylememesi de bir sahne olabiliyormuş. Yasemin tarafında ise işler pek iyi görünmüyor. Sinan'la yaşananların onu iyice yorduğu, o gözü yaşlı halinden anlaşılıyor ve Aslı'nın ona sarılıp "kardeşimsin diye sarılıyorum, yoksa aşk için ağlamak bana hâlâ saçma geliyor" demesi bu dizinin kalbini özetleyen replik olmuş. Hem şakaya vuruyor hem de Aslı'nın aşka dair duvarlarının ne kadar yüksek olduğunu hatırlatıyor bize. Bir de Nergis ile Sezai var; sadece iki saniyelik bir görüntüyle bile fragmanın en tatlı anını çalıyorlar, ortadaki yaş grubunun hikâyesinin bu kadar sevilmesi tesadüf değil. Babaannenin Sinan'a dair o net duruşu da fragmanda hissediliyor, ailenin içinde kimin nerede durduğunu en iyi o okuyor. Genel olarak fragman, komedi ile duygusalı yan yana koymayı başaran, ev içi kalabalığını sıcak tutan bir bölüm vaat ediyor.
Bana kalırsa bu bölümde Sinan meselesi bir şekilde patlak verecek, çünkü fragmandaki gerginlik tek bir tartışmayla geçecek gibi durmuyor. Sınır koymayı bilmeyen bir adamın ilişkiye getirdiği yük, Yasemin'i bir karar noktasına sürükleyecek ve muhtemelen bu kararı ailenin baskısıyla değil, kendi kırılma anıyla verecek. Ben açıkçası Yasemin için daha düzgün, daha net bir adamın yazılmasını isteyenlerden yanayım; bu kızın hikâyesi sürekli gözyaşı üzerinden yürümesin. Aslı ile Can cephesinde ise klasik "birbirine laf söyleyen iki inatçı" yolunun daha uzun süre devam edeceğini düşünüyorum, ama bölüm sonuna doğru ikisini zorunlu şekilde aynı odada bırakacak küçük bir kriz çıkarsa şaşırmam. O didişmelerin arasına sıkışan bir sessizlik anı bütün bölümü taşıyabilir. Nergis ve Sezai hattında da yeni bir engel görebiliriz; bu tür dizilerde olgun çiftin önüne genelde ya bir eski dost ya bir çocukların itirazı konur. Babaannenin ise yine en doğru cümleyi en yanlış zamanda söyleyip ortamı karıştıracağına eminim, ki dizinin tadı biraz da bu. İzleyici tarafındaki en çok duyduğum istek her akşam yayın olması; bunu anlıyorum, çünkü gerçekten akşam çayı eşliğinde izlenecek, insanı yormayan bir aile dizisi oldu. Umarım kanal da sabırlı olur, çünkü bu tür hikâyeler ancak seyirci karakterlerle kaynaştıkça açılıyor. Üçüncü bölüm, hem çiftleri yerine oturtacak hem de asıl çatışmayı masaya koyacak bir eşik gibi görünüyor. Bakalım Sinan meselesi bu bölümde kapanacak mı, yoksa daha uzun bir yol mu bizi bekliyor.