Başkalarının Hayatı 1. Bölüm 5. Fragmanı

Beşinci fragmana gelindiğinde artık elimizde yapbozun parçaları var ama resmin tamamı hâlâ bulanık, ki Başkalarının Hayatı tam da bunu istiyor sanırım. Fragmanın açılışındaki o replik, "kafa karıştırmaya bayılıyorsun değil mi" cümlesi, aslında dizinin izleyiciyle kurduğu ilişkinin de özeti gibi; bize sürekli yarım bilgi veriyorlar, gerisini biz tamamlayalım diye bekliyorlar. Görüntülerde dikkatimi çeken ilk şey mekân seçimleri oldu: bir tarafta soğuk, cam ve beton ağırlıklı, insanın içini üşüten bir zenginlik estetiği, diğer tarafta daha sıcak ama sıkışık, kalabalık bir hayat. İki dünyanın çarpışması klişesine düşmemek için epey uğraşılmış gibi duruyor, en azından görüntü dili bunu söylüyor. Kadın karakterin o ani bakışları, birine söylemediği bir şeyi saklarkenki duraksamaları, arabada camdan dışarı bakarken yüzüne düşen ışık... Bunlar tesadüfen konmuş planlar değil, hepsi birinin geçmişinde gömülü kalmış bir şeyin yavaş yavaş yüzeye çıkacağını fısıldıyor. Erkek karakterin telefonda konuşurken sesini alçaltması, arkasını dönüp etrafa bakması da tek başına küçük bir detay ama fragman boyunca tekrarlanan o "yalan" temasıyla birleşince anlam kazanıyor. Bir de şu var: fragmanda net bir yüz göstermeden, sadece siluetle ya da omuz arkası planla verilen bir figür vardı, onun kim olduğunu bölümün sonunda öğreneceğimizi düşünüyorum. Cumartesi 20.00 gibi rahat bir saatte, üstelik ilk bölümde bu kadar çok soruyu masaya yatırmak cesaret işi; genelde yapımcılar ilk bölümü tanıtıma ayırır, burada tanıtımla birlikte düğüm de atılıyor.

Tahminlerime gelirsek, bu dizinin asıl meselesinin aşk üçgeni falan olmadığını düşünüyorum; kimlik ve taklit üzerine kurulmuş bir hikâye kokusu alıyorum. Başkasının hayatına girmek, başkasının yerine geçmek, ya da birinin hayatını uzaktan izleyip kendine yontmak... İsim zaten bunu söylüyor ama fragmandaki o "seni ben yarattım" havasındaki bakışmalar da bunu destekliyor. Bence ilk bölüm bize düzgün bir aile tablosu gösterecek, sonra son on dakikada o tablonun altındaki çürüğü açacak. Klasik ama işe yarayan bir yapı. Merak ettiğim şey, dizinin bu gerilimi kaç bölüm taşıyabileceği; çünkü Türk dizilerinde sır erken patlarsa hikâye dağılıyor, çok geç patlarsa izleyici sıkılıyor. Bir de izleyici yorumlarında gördüğüm şu eleştiri var: "her sokakta bu kız gibi o kadar kız var ki, nasıl herkes ona âşık oluyor" diye. Haklı bir sitem aslında, yıllardır aynı kalıp dönüyor. Ama benim umudum şu ki burada kızın özel olmasının sebebi güzelliği değil, bildiği ya da bilmediği bir şey olacak. Eğer senaryo o yöne giderse, yani karakter etrafındakiler için bir "araç" olduğunu fark ederse, dizi ciddi anlamda yükselir. Değilse, güzel görüntüler ve iyi müzikle süslenmiş sıradan bir melodrama döner ki yazık olur. Oyunculuklar konusunda da ilk bölümü görmeden konuşmak haksızlık ama fragmandaki replik tonlamaları fena değildi, en azından bağırarak oynanan bir dizi olmayacak gibi duruyor. Cumartesi akşamı için iddialı bir tercih olmuş; ben not defterimi açıp izleyeceğim, çünkü bu tür dizilerde ilk bölümde arka planda geçen bir cümle, sekizinci bölümde her şeyi değiştirebiliyor.